Opis
Jest rok 2230. Na orbicie Ziemi dryfuje stocznia Fornax Futuri — jedno z ostatnich miejsc, w których ludzkość wciąż próbuje udawać, że ma przed sobą świetlaną przyszłość. Ziemia dogasa pod warstwą burz, pyłów i politycznych napięć, a najważniejsze decyzje coraz częściej zapadają nie w imię prawdy, lecz bezpieczeństwa, kontroli i wygodnych raportów. Wygodnych jedynie dla garstki ludzi.
Wtedy do doku numer 3 wraca VIGIL. Statek dalekiego zasięgu. Masowiec klasy FRA-H. Jednostka, która przynajmniej w założeniu powinna być tylko maszyną. Dokuje sam. Bezbłędnie. Cicho. Prawie uroczyście.
Na pokładzie nie ma jednak żadnego członka załogi. Komputer pokładowy Echo-4 nie udziela odpowiedzi. Logi są niepełne. Wewnętrzne i systemy zachowują się tak, jakby statek coś pamiętał albo jakby coś w nim próbowało przemówić. Kiedy w zapisach pojawia się nazwisko kapitana Lucasa Conseila, dawnego mentora i operatora statku, Fornax nie ma wyboru. Musi wezwać człowieka, który próbuje zostawić przeszłość za sobą.
Im głębiej ludzie wchodzą w trzewia VIGIL-a, tym bardziej rozpada się granica między technologią a obecnością, między zapisem a pamięcią, między awarią a wołaniem o pomoc. Pojawiają się znaki, których nie ma w żadnym alfabecie. Głos, który nie należy do komputera. I tajemnica dwunastki, załogi, która zniknęła w miejscu, którego nie ma na żadnej mapie.
VIGIL. Świadek śmierci to pierwsza część mrocznej, nastrojowej powieść science fiction o samotności, pamięci, sztucznej inteligencji, odpowiedzialności.
